1. "ABC Program wychowania przedszkolnego XXI wieku", A. Łada-Grodzicka, E. Bełczewska, M. Herde, E. Kwiatkowska-Klarzak, J. Wasilewska

 

Program został dopuszczony do użytku przez MEN (nr dopuszczenia: (DKW-4013-1/00).

 

Jest to pozycja innowacyjna, przeznaczona dla nauczyciela jako pomoc w jego codziennej pracy edukacyjnej. Materiał edukacyjny dotyczy całościowego, harmonijnego rozwoju dziecka, ale także, co ważne, pozwala mu na radosne, twórcze bycie sobą.

 

Autorki programu nie wprowadziły podziału na grupy i nie podporządkowały im określonych treści programowych. Materiał programowy podzielony jest na 11 obszarów edukacyjnych z podziałem na 4 poziomy Uwzględniając zasadę, że nie zawsze wiek kalendarzowy pokrywa się z rzeczywistym wiekiem rozwojowym dziecka, nauczyciel ma możliwość przemyślanego doboru treści do autentycznych możliwości rozwojowych wychowanków.

 

2. Programy autorskie „Dziecięca matematyka” prof. E. Gruszczyk-Kolczyńskiej i E. Zielińskiej.

 

W edukacji matematycznej przedszkolaków najważniejsze są osobiste doświadczenia dziecka. Stanowią one budulec, z którego dziecko tworzy pojęcia i umiejętności. Jeżeli doświadczenia są specjalnie dobrane, przyczyniają się także do rozwoju myślenia i hartowania dziecięcej odporności. Program edukacji matematycznej obejmuje następujące kręgi tematyczne:

• Orientacja przestrzenna;
• Rytmy;
• Kształtowanie umiejętności liczenia, a także dodawania i odejmowania;
• Wspomaganie rozwoju operacyjnego rozumowania;
• Rozwijanie umiejętności mierzenia długości  
• Klasyfikacja;
• Układanie i rozwiązywanie zadań arytmetycznych;
• Zapoznanie dzieci z wagą i sensem ważenia;
• Mierzenie płynów;
• Intuicje geometryczne;
• Konstruowanie gier przez dzieci;
• Zapisywanie czynności matematycznych;

 

3. „Sojusz metod” wg. E. Arciszewskiej

 

„Sojusz Metod” to propozycja edukacyjna, pomagająca dzieciom w szybszym, a zwłaszcza bezstresowym opanowaniu czytania i pisania, począwszy od grupy 3-latków.

Opiera się na dwóch zasadniczych elementach:

• czytanie całościowe (globalne) wyrazów i zdań;
• czytanie analityczno-syntetyczne.

 

Pierwszy etap nauki czytania polega na doskonaleniu technik czytania całościowego poprzez zastosowanie metod globalnych: zabaw i gier z całymi wyrazami; technik C. Freineta; elementów metody I. Majchrzak (inicjacja, zabawy z imionami); elementów metody M. Montessorii (etykietowanie obrazków i przedmiotów).

 

W drugim etapie nauki czytania prowadzone są ćwiczenia fonetyczne, prezentacja alfabetu połączona z grami i zabawami (gra w loteryjkę wyrazową, targ liter), stosowana jest również metoda „Dobrego Startu” Z. Bogdanowicz oraz Naturalna Nauka Języka.

 

Dzięki stosowaniu różnych metod wszyscy -wychowankowie osiągają umiejętność czytania na podobnym poziomie, w podobnym czasie, a mimo to w indywidualnym tempie.

 

4. „Metoda Dobrego Startu” wg. prof. M.Bogdanowicz

 

„Metodę Dobrego Startu” (MDS) opracowała prof. Marta Bogdanowicz, wzorując się na francuskiej metodzie „Bon Depart”. „Metoda Dobrego Startu” wykorzystywana jest w przedszkolach i szkołach, zarówno podczas zajęć indywidualnych, jak i zbiorowych. Może być stosowana w odniesieniu do dzieci o prawidłowym rozwoju psychomotorycznym (aktywizując ten rozwój), jak i do dzieci których rozwój jest zaburzony (usprawniając nieprawidłowo rozwijające się funkcje). Ma zatem wielostronne zastosowanie w pracy z dziećmi.

 

Zastosowanie MDS w profilaktyce:

• w ramach przygotowania dzieci do podjęcia nauki szkolnej,
• w okresie poprzedzającym naukę czytania i pisania wobec uczniów klasy pierwszej, ćwiczenia te można stosować podczas lekcji, a także w formie zajęć śródlekcyjnych,
• w celu usprawniania motoryki uczniów młodszych klas szkolnych, elementy tej metody można wplatać np. w ćwiczenia gimnastyczne

 

W metodzie dobrego startu można wyodrębnić z punktu widzenia metodyki trzy podstawowe rodzaje ćwiczeń:

• ćwiczenia ruchowe,
• ćwiczenia ruchowo-słuchowe,
• ćwiczenia ruchowo-słuchowo-wzrokowe.

W tych trzech rodzajach ćwiczeń, kolejno wprowadzanych w czasie zajęć, narasta liczba uczestniczących analizatorów. Z punktu widzenia organizacji, zajęcia MDS przebiegają wg stałego schematu. Zawsze występują w nich zajęcia wprowadzające, zajęcia właściwe i zajęcia końcowe.